Üretimde ideal bir durum nadiren olur: bir pozisyon açılmıştır, piyasada hazır bir uzman vardır, gerekli makineyi, malzemeyi, kontrol sistemini, ölçüm aletini bilmektedir ve vardiya programına da uymaktadır. Genellikle seçim daha karmaşıktır. Bir kişi çizimlerde güçlüdür ama ayarlama konusunda az deneyimi vardır. Diğer birisi makinenin başında durmaktadır ama bağımsız kontrol yapmaya alışık değildir. Üçüncüsü hızlı öğrenir, ancak henüz seri hızını yakalayamamıştır.
Bu noktada işverenin, soyut bir “uygun mu, değil mi” sorusunu değil, daha pratik bir soruyu çözmesi gerekir: hangi eksikliklerin eğitimle kapatılabileceği ve hangilerinin aylarca bölümü düşüreceği. Her iki yöndeki bir hata maliyetlidir. Gelecek vaat eden bir çalışanı kaçırabilirsiniz. Sürekli kontrol gerektiren birini alabilir ve yine de gerekli seviyeye ulaşamazsınız.
Önce deneyim eksikliğini zayıf temelden ayırın
Belirli bir ekipmanda deneyim eksikliği, kişinin eğitilemeyeceği anlamına gelmez. Eğer kişi çizimi anlıyorsa, dikkatlice ölçüm yapıyorsa, net sorular soruyorsa, hatalarını gizlemiyorsa ve hızlı bir şekilde makinedeki eylemlerle yorumları ilişkilendiriyorsa, adaptasyon genellikle iyi gider. Diğer bir durum ise zayıf bir temeldir: kişi boyutları karıştırıyorsa, benzer işlemler arasında fark göremiyorsa, ayarlama sonrası kontrolün neden gerekli olduğunu anlamıyorsa ve yorumları bir formalite olarak algılıyorsa, bu tür bir boşluğu kapatmak çok daha zor olur.
Risk olmadan neyi tamamlayabilirsiniz
Bazı beceriler, özellikle bölüm istikrarlı çalışıyorsa ve yeni çalışanı sürece dahil edecek biri varsa, işletme içinde iyi bir şekilde aktarılabilir. Örneğin, belirli bir tezgahın özelliklerini, parti başlatma düzenini, kontrol kartlarının doldurulmasıyla ilgili iç kuralları, tanıdık aparatlarla çalışma veya standart boyutların kontrolünü öğretebilirsiniz.
Bu tür boşluklar kendiliğinden korkutucu olmamalıdır. Önemli olan, kişinin açıklamaları eyleme ne kadar hızlı dönüştürdüğüdür. Eğer iki-üç tekrar sonrası daha dikkatli çalışmaya başlıyorsa, sıralamayı kaydediyorsa, aynı hatayı tekrarlamıyorsa ve tartışmalı noktaları kendisi netleştiriyorsa, eğitim anlamlıdır.
İyi bir işaret, sınırlı bir bağımsızlıkla çalışabilme yeteneğidir. Tamamen yalnız değil, ama ustanın ya da kıdemli operatörün yanında durmasına da gerek kalmadan. İlk haftalarda bu normal bir ara seviyedir: kişi zaten anlaşılır bir iş parçasını yerine getiriyor ve karmaşık kararları daha deneyimli bir çalışanla kontrol ediyor.
Eğitimin çok pahalı hale geldiği yerler
Uygulama eksikliği gibi görünen ancak sürekli bir risk yaratan boşluklar vardır. Örneğin, kişi hangi boyutun kritik olduğunu anlamıyorsa, ilk parçayı kontrol etmiyorsa, şüpheli bir sonuç sonrasında işine devam ediyorsa, aletin hasarını fark etmiyorsa veya sorun hakkında bilgi vermiyorsa, bu durum hataya neden olabilir.
İşveren için tehlikeli olan hata olasılığı değil, hatanın tekrarıdır. Üretimde herkes hata yapar. Ancak, sonuç çıkarmadan tekrar eden hatalar tehlikelidir. Eğer durum tekrar aynı şekilde ortaya çıkıyorsa, bölüm iki kez maliyet öder: önce eğitim için zaman, sonra malzeme, duraksama ve kendi işine odaklanabilecek insanların dikkatini kaybeder.
Bir diğer kötü işaret, bölümün temposuyla uyumsuzluktur. Kişi dikkatli ve özverili olabilir, ancak eğer bir operasyon için çok uzun süre destek gerekiyorsa, eğitim kararı ekonomik bir hale gelir, sadece insan kaynağı açısından değil.
Karar vermeden önce kısa bir kontrol
Eğitim ile devam etme arasında seçim yapmadan önce, özgeçmişi değil, gerçek işe yakın bir durumda davranışları kontrol etmek faydalıdır.
- Kişi kontrol sırasında hangi boyutların ve yüzeylerin atlanmaması gerektiğini anlıyor mu?
- Eylem sırasını ezberlenmiş genel kelimeler olmadan açıklayabiliyor mu?
- Parçada, alette, aparatta veya ölçümde uyumsuzluk fark ediyor mu?
- Belirli bir yorum sonrası tekrar eden hatayı düzeltiyor mu?
- Küçük bir üretim temposu ortaya çıktığında dikkatini koruyor mu?
- Hala bir hata serisi haline gelmeden önce sorunu zamanında bildiriyor mu?
Bu işaretler karmaşık bir sınav gerektirmez. Bazen kısa bir pratik görev, bir çizimin incelenmesi, bölüm ustasıyla bir konuşma ve kişinin açıklamalara nasıl tepki verdiğini gözlemlemek yeterlidir. Önemli olan, sadece konuşmadaki güveni değerlendirmemektir. Güven, dikkat olmadan makinede hızlı bir şekilde sorun haline gelebilir.
Eğitimin haklı olduğu durumlar
Boşluklar sınırlı ve anlaşılır olduğunda eğitim vermek mantıklıdır. Örneğin, kişinin belirli bir kontrol sistemine, iç kontrol düzenine, yeni bir parça türüne veya daha sıkı bir vardiya disiplinine alışması gerekiyorsa. Bu arada, kişinin zaten bir çalışma temeli olmalıdır: çizim, ölçüm, ilk parça için sorumluluk, yorumlara normal tepki, anlaşılmayan noktaları gizlememe yeteneği.
Eğitim lehine bir diğer argüman, bölümün görevleriyle örtüşmesidir. Eğer üretim, kişiye basit operasyonlar, tekrarlanan parçalar ve kıdemli operatörden kontrol ile aşamalı bir giriş sağlayabiliyorsa, risk daha düşüktür. Ancak, pozisyon şu anda karmaşık partilerin bağımsız ayarlanması için gerekiyorsa, aynı kişi potansiyeli nedeniyle değil, zamanlaması nedeniyle uygun olmayabilir.
Bu tür bir kararda, süre ve kriterlerin önceden belirlenmesi önemlidir. “Nasıl gidecek bakalım” değil, iki hafta, bir ay, deneme süresi içinde neyin değişmesi gerektiği: hız, tekrar eden yorum sayısı, operasyondaki bağımsızlık, ölçüm kalitesi, parti başlatma düzenini koruma yeteneği.
Ne zaman arayışa devam etmek daha iyidir
Boşluklar sürecin temel güvenliğini etkiliyorsa, arayışa devam etmek daha mantıklıdır: kişi kontrol boyutlarını anlamıyorsa, hata sonuçlarını göremiyorsa, düzenli olarak açık kontrolleri atlıyorsa veya bağımsızlık gerektiren görevlerde sürekli gözetim talep ediyorsa.
Bu, bölüm zaten aşırı yüklenmişse de geçerlidir. Eğitim boşlukta gerçekleşmez. Eğer usta, ayarlayıcı veya deneyimli operatör sürekli olarak yeni çalışana dikkat ediyorsa, mevcut iş zarar görür. Bazen işletme, pozisyonu resmi olarak kapatır, ancak aslında aynı insanlara ek bir yük getirmiş olur.
Daha sakin bir seçenek de vardır: kişi potansiyel olarak normaldir, ancak bu pozisyon için uygun değildir. Onu başka bir vardiya, daha basit bir operasyon, eğitim yolu veya gelecekteki bir pozisyon için değerlendirmek mümkündür. Bu, onu mevcut seviyesinin üstündeki görevlerle hızlı bir şekilde karşılaşacağı bir yere koymaktan daha iyidir.
Üretim için işe alım kararı, bölüme karşı dürüst olmalıdır. Eğer eğitim, anlaşılır bir boşluğu kapatıyorsa - planlanmalıdır. Eğer eğitim, eksik bir temeli, sürekli kontrolü ve ekibin zaman eksikliğini telafi etmeye çalışıyorsa, arayışa devam etmek genellikle daha az maliyetli bir seçenek olur.